Abstract

અહીં આ લેખમાં શ્રી હરીશ નાગ્રેચા દ્વારા લિખિત પાંચ દ્રશ્ય –શ્રાવ્ય નાટકો તથા ત્રણ શ્રાવ્ય નાટકોની પટકથાઓના સંગ્રહોની વાત કરી છે, જેમાં નાટક, ‘દસ્તો. પિંજર, ખાલ, કબૂતર’ માં શહેરમાં વસતા લોકોનાં ચારિત્ર્યમાં ડોકિયું કરાવે છે. તો ‘ખોડિયા – સૂરજ’ નાટક નિવૃત્ત વૃધ્ધોનાં જીવનની કરૂણતા રજૂ કરે છે. જયારે ‘હું માધવી પણ છું’, નાટકમાં ઘર અને નોકરી વચ્ચે પીસાતી નાયિકાનું અલગ અલગ ભૂમિકા નિભાવતા પોતાની ઓળખ ખોઈ બેસવાનું દર્દ રજૂ થયું છે. એમ અન્ય એક નાટક ‘તું પુંછ....કમ’ નાટકમાં ‘બદલવું એ જ કુદરતનો ધર્મ છે.’ એ વિચાર કેન્દ્રમાં છે તો ‘એન અફેર’ માં પ્રણય ત્રિકોણ છે. જયારે ‘બીકનું બંડલ’ એ હળવી શૈલીનું નાટક છે.

Keywords