Description

આ સંપાદકીયમાં ગુજરાતી રંગભૂમિની હાલત અને તેની દિશા અંગે ગંભીર ચિંતાઓ વ્યક્ત કરવામાં આવી છે. યુવાનોમાં નાટક ભજવવાનો ઉત્સાહ તો છે, પરંતુ વાંચન, લેખન અને વિચારશીલતા તરફ પૂરતો ઝુકાવ નથી. નાટક માત્ર પ્રસ્તુતિ પૂરતું સીમિત રહી જાય તો સમાજને માર્ગદર્શન આપવાની તેની શક્તિ ઘટી જાય છે.

અમદાવાદમાં નાટ્યશિક્ષણ આપતી સંસ્થાઓ હોવા છતાં વાંચન અને ચર્ચાની પરંપરા મજબૂત નથી. આ ખામી દૂર કરવા માટે TMC દ્વારા નાટ્યવાંચન, ચર્ચા અને ઇતિહાસ ભણાવવાની પહેલ કરવામાં આવી રહી છે. હસમુખ બારાડીના નાટક “Painfully Connected” ના પ્રયોગો દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે સારો પ્રેક્ષક અને અસરકારક પ્રસ્તુતિ સાથે નાટક આજે પણ પ્રાસંગિક બની શકે છે.

નાટકની વાર્તા માનવીય સંબંધોની જટિલતા, અપેક્ષાઓ અને વ્યક્તિગત સ્વતંત્રતાને રજૂ કરે છે.

સાથે જ આ અંકમાં ભારતીય રંગકર્મી બંસી કૌલ, કથ્થકલી જેવી પરંપરાગત કલાઓ અને ગુજરાતી રંગભૂમિના ઇતિહાસના રસપ્રદ પ્રસંગો પણ રજૂ કરાયા છે. જૂની રંગભૂમિમાં કલાકારોને તેમના પાત્રોના નામથી ઓળખ મળતી હતી અને તેમની લોકપ્રિયતા અદ્દભુત હતી.

આ સમગ્ર લેખનનો મુખ્ય હેતુ નાટકને માત્ર મનોરંજન નહીં, પરંતુ વિચારપ્રેરક અને સમાજદર્પણ તરીકે મજબૂત બનાવવાનો છે.

Keywords